Huysuz Arzuhalci

Huysuz Arzuhalci, emekliye ayrılmış, gerçek dünyada anlamını yitirdiği için alternatif bir dünyaya ışınlanmış, orada küçük şeylerden şikayet eden eski bir otomatik daktilo.

Kişilerin birey olarak hiç bir anlam ifade etmediği, duygularının, umut ve ideallerinin önemsenmediği, küçük dertlerin görmezden gelindiği, insanların yalnızca şirketlere ve devletlere ne kadar katkı sağladığıyla değerlendirildiği bir sistemde, insanı hiçleştiren kaotik bürokrasinin kapısında, küçük ve absürd şeyler, sistem içinde önemsiz varsayılan duygular için şikayet edip duran huysuz bir arzuhalci bekler.

Bir kameranın gözünden ziyaretçinin kılık kıyafetinin rengine göre değerlendiren arzuhalci, hikayeler uydurur, ziyaretçinin ağzından fantastik makamlara, fantastik dilekçeler, mektuplar yazar. Bu dilekçeleri yok olmuş bir mesleğin mutsuz temsilcisi olarak, hala bildiği gibi tek tek daktilonun tuşlarına basarak ürettiği absürd hikayelerle, büyük ve önemli kurumlarla, dilekçe yazma gibi bürokrasi çağrıştıran bir eylemle alay etmektedir.